O değil de, geçen gün hayaımda ilk kez ütü yaptım. Gömlek ütüledim filan. Garip bişi valla. Bayağı da karışık bişi. Atom mühendisi olarak (harbiden öyleyim la') çözemedim tam. Bi tarafı ütülerken diğer taraf bozuluyo, Düzelitrken, diğer taraf gidiyo. Paradoks bir nevi, nedense duymadım şimdiye kadar hiç...
Her gün traş olmak da yorucu bi aktivite, neyseki günlük duşumla entegre ettim bu olayı, böylece cildi minimum tahrişle kurtarabiliyorum. Bunu da herkes düşünemezdi zaten.
Zekamdan bahsetmişken bugün yanlış otobüse binip 1 saat gezdim. 1,5 saat süren bir ring hatla bindiğim duraktan 25 dakika uzaktaki ofise gidecekken, ters yöndeki ring e binince olay 1 saat sürdü.
Bu gecikme yüzünden 15 dakika geç kalacaktım toplantıma, ama telefonu adamın yanımda yok. HR'daki kadını aradım. Dedim ki; "Benim Möller'le toplantım var 16da ama geç kalacağım kendisine ulaşamadım ve telefonu yanımda değil, bana extensionını verir misiniz?"
Kadın birden;
"Ama nasıl toplantı yaparsınız, daha sizin çalışma izniniz yok, şirket binalarına girmemeniz gerekiyor. Onunla da görüşemezsiniz, bu yüzden size telefonunu veremem onun."
Oha diip kapatırken alman milletinin kurallara uyma dallamalığı önünde bir kez daha, eğilmedim tabi. Küfretmek daha mantıklı!
Almanlar garip millet.
Bir de İsveç'teyken, son bir hafta gidiyoum şimdi alışveriş yapmıyayım diye son haftamda sadece hazır yemekler, single-serving meals yiyyodum. O zamandan beri dün ilk kez yemek yaptım. Bir aydan daha uzun! vay be! Bolonez soslu spagettinin kralıyım.
NP:Megadeth - This was my life
